W trakcie dzisiejszego pożegnania Carlesa Puyola, oprócz samego piłkarza i przedstawicieli klubu, głos zabrał także Xavi Hernández. Aktualny kapitan zespołu podziękował Puyiemu w imieniu wszystkich piłkarzy, z którymi Tarzan dzielił szatnię w trakcie całej swojej kariery.
Zwracam się do Ciebie w imieniu wszystkich Twoich kolegów, tych z aktualnego zespołu i tych, którzy towarzyszyli Ci w trakcie kariery. Widzieliśmy ten odległy moment, kiedy dołączaliśmy do pierwszej drużyny, a teraz jesteśmy tutaj. Czas leci szybko, takie jest prawo życia. Dziękuję za to, co nam dałeś. Twoje męstwo, poświęcenie, hojność. Nigdy nie zapomnę finału na Wembley, kiedy powiedziałem Ci, że to Ty powinieneś podnieść puchar pomimo rozegrania raptem kilku minut. Powiedziałeś mi wtedy; „Nie Xavi, ten puchar musi podnieść Abidal”. Dałeś mi lekcję na całe życie. Zawsze troszczyłeś się o wszystkich, kontuzjowanych, tych, co grali mniej, udzielając im wsparcia i służąc radą.
Oddałeś wszystko drużynie. Pamiętam, gdy podczas gry w siatkonogę w szatni jak szalony robiłeś przewrotki na drewnianej podłodze. Jesteś najbardziej profesjonalnym człowiekiem, z którym dzieliłem szatnię. Byłeś, kiedy nie wygrywaliśmy i kiedy byliśmy mistrzami wszystkiego. Dlatego zawsze docenialiśmy to, co osiągnęliśmy. Jestem dumny, że mogłem dzielić swoją karierę z Tobą i chciałbym kontynuować z Tobą jakiś projekt w klubie naszego życia. Jesteś dziedzictwem Barcelony i klub Cię potrzebuje”.
Zwracam się do Ciebie w imieniu wszystkich Twoich kolegów, tych z aktualnego zespołu i tych, którzy towarzyszyli Ci w trakcie kariery. Widzieliśmy ten odległy moment, kiedy dołączaliśmy do pierwszej drużyny, a teraz jesteśmy tutaj. Czas leci szybko, takie jest prawo życia. Dziękuję za to, co nam dałeś. Twoje męstwo, poświęcenie, hojność. Nigdy nie zapomnę finału na Wembley, kiedy powiedziałem Ci, że to Ty powinieneś podnieść puchar pomimo rozegrania raptem kilku minut. Powiedziałeś mi wtedy; „Nie Xavi, ten puchar musi podnieść Abidal”. Dałeś mi lekcję na całe życie. Zawsze troszczyłeś się o wszystkich, kontuzjowanych, tych, co grali mniej, udzielając im wsparcia i służąc radą.
Oddałeś wszystko drużynie. Pamiętam, gdy podczas gry w siatkonogę w szatni jak szalony robiłeś przewrotki na drewnianej podłodze. Jesteś najbardziej profesjonalnym człowiekiem, z którym dzieliłem szatnię. Byłeś, kiedy nie wygrywaliśmy i kiedy byliśmy mistrzami wszystkiego. Dlatego zawsze docenialiśmy to, co osiągnęliśmy. Jestem dumny, że mogłem dzielić swoją karierę z Tobą i chciałbym kontynuować z Tobą jakiś projekt w klubie naszego życia. Jesteś dziedzictwem Barcelony i klub Cię potrzebuje”.
Źródło: AS/Mundo Deportivo
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz